Κριτικές


Η κριτική του Μιχάλη Καλλαρά
(Φιλολόγου)
για το βιβλίο
«Το γράμμα που δεν διαβάστηκε ποτέ»

Το κοινωνικό μυθιστόρημα ‘Το γράμμα που δεν διαβάστηκε ποτέ’ αναφέρεται σε τρεις παράλληλες ιστορίες, φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους που συνδέονται όμως με έναν αριστοτεχνικό τρόπο. Το βιβλίο ξεκινάει με ένα περιστατικό στο πεδίο της μάχης, που γίνεται η αφορμή να ξετυλιχτούν ιστορίες με πολλούς πρωταγωνιστές. Η μοίρα θέλησε όλοι αυτοί να συνδεθούν μεταξύ τους με τραγικό τρόπο, μέσα από εξαντλητικές περιπέτειες, απίστευτες ταλαιπωρίες και ταπεινώσεις.
Ήταν αρκετό αυτό το περιστατικό για να πλέξει ο συγγραφέας το πολύτιμο ύφασμα των γεγονότων που δίνουν την υπόθεση στο έργο.
Οι ήρωες του βιβλίου ζώντας σε μια εποχή ταραγμένη και δύσκολη όπου τη χώρα συγκλονίζουν τα γεγονότα του Α Παγκοσμίου Πολέμου, της Μικρασιατικής Καταστροφής, και της πολιτικής αστάθειας που ακολούθησε, κινούνται ανερμάτιστοι ανάμεσα στο καλό και στο κακό, τιμωρούνται για τις λανθασμένες επιλογές τους και ρίχνονται σε αδιέξοδα που οι ίδιοι δημιουργούν ή πληγώνονται και υποφέρουν χωρίς να φταίνε, στην προσπάθεια να αλλάξουν τη μοίρα τους. Κι εδώ βρίσκεται η τραγικότητά τους.
Περιγράφονται συχνά με ρεαλισμό περιστατικά παρμένα από τη σκληρή ζωή των λαϊκών τάξεων και των κατώτερων στρωμάτων της κοινωνίας. Σκηνές ρεαλιστικές, βίαιες, απάνθρωπες αλλά και άλλες σπάνιες γεμάτες αισθήματα και ανθρωπιά.
Μέσα στις 430 σελίδες του βιβλίου εξαίρεται η ανθρωπιά και η καλοσύνη, αλλά και η δύναμη να αντιπαλεύει κανείς τις αντιξοότητες της ζωής, όταν αυτές εμποδίζουν το όμορφο και το υψηλό. Και αυτό είναι νομίζω ό,τι κατά βάση θέλει να μας πει ο συγγραφέας. Ο αναγνώστης του βιβλίου μέσα του βρίσκει τα δικά του στοιχεία, αισθάνεται έντονα συναισθήματα, αντίθετα πολλές φορές μεταξύ τους κι αναζητά τη δική του κάθαρση και τη λύτρωση των ηρώων που ταλαιπωρούνται από την άδικη μοίρα
Στο τέλος όλα μπαίνουν στη θέση τους και ακολουθούν τη φυσική φορά:  της δικαίωση απ’ τη μια και την τιμωρία από την άλλη.
Στο έργο υπάρχει μια ευχέρεια και μια ομαλότητα στην αφήγηση, ένας αφηγηματικός λόγος ζωντανός, γοργός, με άμεση ενέργεια και πηγαία συγκίνηση, που κάνουν ευχάριστη την ανάγνωσή του. Οι περιγραφές των συμβάντων και των τόπων, παραστατικά ζωντανές και επιβλητικές. Οι διάλογοι δυνατοί, περιεκτικοί, ουσιώδεις και φιλοσοφημένοι. Σε αυτό βοηθάει η γλωσσική ευχέρεια του συγγραφέα, οι περιγραφικοί του τρόποι, η δυναμική εικονοποιία του, ο σαφής και δωρικός μικροπερίοδος λόγος και η εξοικείωση του με τις διάφορες τεχνικές γραφής.
Ο Γιώργος Πολίτης έχει συναίσθηση της ιστορίας. Σέβεται τη μαρτυρία και τα υποκείμενα του παρελθόντος. Προσπαθεί με επιτυχία να δώσει μια ιδέα της εποχής και να αναστήσει παραστατικά το κοινωνικό περιβάλλον και το πετυχαίνει με τρόπο συνθετικό, με παιχνίδισμα και με ζωντανή και άμεση συσχέτιση και αντιστοιχία περιστατικών και αντιδράσεων.
Σε γενικές γραμμές το ‘Γράμμα που δεν διαβάστηκε ποτέ’ είναι πολύ καλογραμμένο βιβλίο, που θίγει πολλά θέματα και περιέχει ωραία και αληθινά συναισθήματα.

Μιχάλης Καλλαράς
Φιλόλογος



Η κριτική της Μαρίας Σκούφου 
(Ψυχολόγου - Σεξολόγου - Θεραπευτρίας ζεύγους)

για το βιβλίο 
«24 στιγμές ακραίου πάθους»


Το βιβλίο «24 στιγμές ακραίου πάθους» του συγγραφέα Γιώργου Σ. Πολίτη αποτελεί μια έκπληξη για την έως τώρα γραφή και πλοκή της ερωτικής λογοτεχνίας στο ελληνικό γίγνεσθαι. Μέσα σε 700 σελίδες υφαίνεται ένα απίστευτα έξυπνο και προσεγμένο μωσαϊκό, τα κομμάτια του οποίου απαρτίζονται από θραύσματα ανομοιογενών σεξουαλικοτήτων που περιπλέκονται, διαχωρίζονται και δημιουργούν διαρκώς πρωτότυπα ίχνη και μοτίβα στο πάτωμα του σχεσιακού. Έντονη στο έργο του είναι η απανταχού «ερωτική» τριάδα: σεξουαλικότητα - εξουσία (πολιτική) – θρησκεία, όπου τα όρια και η ηθική δοκιμάζονται σε ένα τριπλό επίπεδο και ταυτόχρονα ακροβατούν στο δίπολο ζωή - θάνατος. Με μια διεισδυτική ματιά στις ανθρώπινες σεξουαλικές σχέσεις προσπαθεί να αναδείξει το ζητούμενό τους και τις συνθήκες υπο τις οποίες πλέκονται. Συνθήκες και επιλογές που ποτέ δεν είναι τυχαίες αφού ως γνωστόν…"it takes two to tango".
Τρομερή προσθήκη του στην πλοκή: η αφήγηση της σεξουαλικής σχέσης και από τις δυο πλευρές καθώς έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της σχέσης ενώνοντας την αφήγηση από κάθε δίπολο. Δίνει την δυνατότητα στον αναγνώστη να κατανοήσει την υποκειμενική αντίληψη του κάθε πρωταγωνιστή, την ενδοσκόπησή του, τα κίνητρα και τις σκέψεις του. Έτσι ο συγγραφέας δείχνει εύστοχα ότι ενώ η σεξουαλική πράξη παραμένει η ίδια, ο τρόπος που βιώνεται τελείως διαφορετικός. Κάθε Υποκείμενο γίνεται παράλληλα Αντικείμενο. Κάθε σώμα είναι ταυτόχρονα τόσο οικοδεσπότης όσο και φιλοξενούμενος.

Ο συγγραφέας εδώ αγγίζει ένα νέο βιογραφικό μοντέλο της Σεξολογίας, στηριζόμενο στην έννοια της υποκειμενικότητας και της αφήγησης. Περιγράφεται μια συνεχής ροή και εναλλαγή εξουσίας, ένα δούναι και λαβείν συναισθημάτων. Έντονη είναι επίσης η ευθραυστότητα που διακρίνει την σεξουαλική ταυτότητα κάθε πρωταγωνιστή, η ρευστότητα των φύλων, η τρανταχτή διάψευση για την ύπαρξη σεξουαλικών στεγανών. Σε παρόμοια θέση με κάποιον πρωταγωνιστή μπορεί να βρεθεί ο καθένας. Η κοινωνική μας αρχιτεκτονική μοιάζει στα ερωτικά πλέγματα που περιγράφονται: αφήνει πολλά παράθυρα εισόδου από το ένα κτίριο στο άλλο, από την μια τάξη στην άλλη. Οι εν δυνάμει σεξουαλικές συνδέσεις αρκούν για να αλλάξει η κοινωνική ιεραρχία σε μια «άναρχη» και απίστευτα ενδιαφέρουσα, πλούσια δόμηση. Ο Μέγας Ανατολικός επί ξηράς.

Τέλος, η πλοκή δένει τις διάφορες σεξουαλικές ιστορίες γύρω από εγκληματικά περιστατικά που δίνουν στο βιβλίο έναν αέρα αστυνομικού μυθιστορήματος. Η ερωτική λογοτεχνία μόλις εμπλουτίστηκε με 24 στιγμές ακραίου πάθους που προσφέρουν απόλαυση και προβληματισμό. Αναμένουμε άλλες τόσες στον δεύτερο τόμο που ακολουθεί.


Σκούφου Μαρία
Ψυχολόγος- Σεξολόγος
Θεραπεύτρια Ζεύγους
mariaskoufou@gmail.com



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου