Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017

Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε"

Αυτή τη φορά λέω να αφήσουμε εκείνους που ‘έτσι νομίζουν’’ στην ησυχία τους. Είναι άλλωστε τόσο σίγουροι που κάθε μας λέξη τους αφήνει αποσβολωμένους, ανίκανους να αντιληφθούν το μέγεθος του λάθους που αντικρίζουν τα μάτια τους. Γι' αυτούς η αλήθεια παραμένει μία και είναι η δική τους.

Το: ‘έτσι είναι αν έτσι νομίζετε’ του Πιραντέλο τείνει να γίνει εικόνα για προσκύνημα. Η μία και μόνη άμυνα σε δύσκολους για ανατροπές καιρούς.

Δεν απαξιώνουμε, μα συμπαθούμε.

Είναι αλήθεια ότι στην ανέχεια ο κόσμος επιστρέφει στις πατροπαράδοτες πίστεις- προσταγές- νουθετήσεις- πρακτικές. Βολεύεται, κουρνιάζει, γύρω από την εστία. Οι δύσκολοι καιροί είναι ή για επαναστάσεις ή για λουφάγματα. Μάλλον έχουμε επιλέξει το δεύτερο.

Καλύτερα η επιστροφή στα πάτρια. Στις ιδέες τις πάγιες. Στα μέρη τα γνωστά, στις βόλτες μέσα στο μαντρί. Πιστοί στα λόγια του τσοπάνη που φωνάζει πως έξω καραδοκεί ο κακός λύκος. Βέβαια επίσης μέσα στη στάνη κινδυνεύουμε με θάνατο εξ΄αιτίας πολλών μεταδοτικών ασθενειών, αλλά για να μην μιλάει για αυτές ο βοσκός δεν θα πειράζει. Ποιος άλλωστε υποθέτει πως το κάνει για το μαλλί ή το γάλα μας.

Έτσι συμβαίνει...

Και στο τέλος όλοι εκείνοι που έχουν μια κάποια πιο συγκεκριμένη ιδέα περί του τι συμβαίνει γύρω τους και ακόμα μία περί της ελαχιστότητάς τους, μαζεύονται σε μία γωνιά και 'απολαμβάνουν' τους υπόλοιπους που τα γνωρίζουν όλα και υπάρχουν πράγματι αρκετοί απόλυτοι γνώστες πάντων ζητημάτων και θεωρήσεων ισχυριζόμενοι -μεταξύ τους- ...εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις…
  • Είναι ανθρώπινο παραφθαρμένο ίδιον η των πάντων γνώσις.
Ο άνθρωπος είναι φυσικό - όπως όλοι καταλαβαίνουμε- να μην είναι σε θέση να τα γνωρίζει όλα. Αναγνωρίζει βεβαίως το ορθό της βεβαιότητας αυτής ...αλλά μονάχα για τους άλλους. Ο ίδιος δεν αντέχει την άγνοια γενικώς και δεν ανέχεται την διαπίστωση πως δεν ξέρει. Ομοίως πράττει και μέσα από τις πίστεις του. Αποδέχεται ως άριστο μονάχα τον δικό του θεό.

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017

Δύο κόσμοι

 Σε ένα έθνος μπορούν τα πάντα να βαφτίζονται άριστα. Ένα έθνος μπορεί να επιτρέπει όλες τις καλές πράξεις να συμβαίνουν. Ποιες θεωρεί καλές; Όσες εκείνο κρίνει πως είναι.

Με ποια κριτήρια; Με όποια το βολεύουν.

Όλοι έχουμε τη δύναμη να ζούμε τόσο ευτυχισμένοι όσο μπορούμε κάτω από τις εκάστοτε συνθήκες –που οι ίδιοι δημιουργήσαμε άμεσα ή έμμεσα- συγχρόνως δε να στηλιτεύουμε πάντα(όλα) όσα μας περιβάλλουν.

Μπορούμε να είμαστε ανεκτικοί. Επιλεκτικά ανεκτικοί.

Συμφεροντολόγοι στο έπακρον. Το αποδεικνύουμε κάθε μέρα.

Η χειρότερη μορφή ενός κράτους είναι ο ίδιος ο εαυτός του ο οποίος καλείται να είναι ειλικρινής και συνάμα να φέρεται υποκριτικά εν μέσω των άριστων ομολογιών του.

Βλέπετε έρχεται ως συνήγορος και το σύστημα του καπιταλισμού που δεν επιτρέπει παρεκτροπές από τους κανόνες του, οι οποίοι κανόνες έρχονται σταδιακά και εδραιώνονται στις συνειδήσεις των πολιτών ως να είναι οι μόνοι αληθείς προσφέροντες τις μόνες άνευ συζητήσεως λύσεις.

Οι ευκαιρίες ποτέ δεν θα είναι όμοιες σε όλους, διότι δεν είμαστε όλοι ίσα κι όμοια! Ούτε έχουμε τα ίδια δικαιώματα. Πώς θα μπορούσαμε άραγε να τα έχουμε; 
Πρώτο κριτήριο η σωματική δύναμη, δεύτερη η ευστροφία του πνεύματος, κάποιο επόμενο η διάθεση για αγώνα. Εν συνεχεία το χρώμα του δέρματος, ο τόπος γέννησης και μύρια όσα επόμενα...

Τι άλλο πλην την απόλυτη εφαρμογή των ανωτέρω συμβαίνει;

Τα δίκαια έχουν καταντήσει υπηρέτες του συστήματος. Θα έλεγα των τραπεζιτών αλλά το ζήτημα πηγαίνει σαφώς μακρύτερα από τους οίκους του χρήματος, καθόσον αγγίζει τις συνειδήσεις μας.

Και πώς θα γίνει; –αναρωτιέται ο Κος Κώνστας- 

Δεν μπορούν να κουρευτούν τα χρέη διότι εκείνοι που πλήρωσαν θα αισθανθούν κορόιδα, εξαπατημένοι... και λέμε χαμηλόφωνα μεταξύ μας, πως πράγματι, από μια άποψη έχει δίκιο ο άνθρωπος. Και σταματάμε εκεί ως να μην υπάρχει δικαιότερη λύση ή το κράτος να μην είχε μηχανισμούς πρόβλεψης ή εξάλειψης του φαινομένου. Λέτε και δεν μπορούσε να εισπράξει από τις λίστες Λαγκάρντ... (μεταξύ μας προφανώς και δεν μπορούσε να υποχρεώσει να πληρώσουν οι θεματοφύλακες του συστήματος, μπορούσε όμως από όλους τους υπόλοιπους και πράγματι το κάνει!) 

Τετάρτη, 20 Δεκεμβρίου 2017

Περί αθέων

Θα πρέπει να καταστεί γνωστό πως η αθεΐα είναι επιλογή κατόπιν σκέψεως και αποδοχής λογικών επιχειρημάτων. Δεν είναι ούτε καφρίλα, ούτε χουλιγκανισμός.


Οι λογικοί άθεοι, εκείνοι που έχουν σκεφθεί πριν αποφασίσουν να απομακρυνθούν από όλες τις θρησκείες δεν μάχονται τους πιστούς ούτε τους αντιμετωπίζουν με συνθήματα γηπέδου.

(Εξαιρούνται οι άλογοι, εκείνοι που είναι ενάντιοι επειδή θέλουν να είναι, γιατί κάτι τους έκατσε στραβά, όπως επίσεις και οι πιστοί που είναι πιστοί χωρίς να γνωρίζουν πώς και γιατί, που ασπάσθηκαν το όποιο δόγμα γιατί τους είπαν ότι αυτό είναι και πέραν αυτού το χάος. Αμφότεροι αποτελούν τα 'τάγματα εφόδου' των ομάδων που θα πιαστούν πρώτα στα χέρια)

Η φωτιά και το τσεκούρι ανήκουν στην εποχή των σταυροφόρων ομοίως και του Στάλιν στον αντίποδα. Οι άνθρωποι που έχουν ερευνήσει, έχουν μάθει να συνδιαλέγονται, να κάθονται γύρω από ένα τραπέζι και να συζητούν. Μπορεί να διαφωνούν, να θυμώνουν μεταξύ τους, όμως πριν χωρίσουν δίνουν τα χέρια στο όνομα της αναγνώρισης του δικαιώματος της γνώμης του άλλου.

Ο λόγος του άρθρου για ένα site άθεων το οποίο και προ ημερών επισκέφθηκα και τρόμαξα από το επίπεδο στο οποίο σερνόταν κάποια από τα μέλη του, -ασφαλώς όχι όλα-, συμπεριλαμβανομένου και του διαχειριστή της ομάδας ο οποίος διακατεχόταν από την οργή του κατάφωρα αδικημένου(;) ανθρώπου και το μίσος του οπαδού μιας τυφλής εξέδρας. Πολύ λυπηρό.