Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

Η ''εξυπνάδα'' της αμέτοχης παράστασης

Φέρσου έξυπνα, δρέψε δάφνες στο πλάι νικητών και ηττημένων. Ζήσε με τρόπο βολικό, με όλους και με όλα. Στο ασφαλές απυρόβλητο.

Ήρεμος χαμογελαστός/η, ιδίως εάν έχεις λόγους να επιθυμείς αποδοχές, πράγμα που λένε να χάσεις. Η τοποθέτηση, το θάρρος της γνώμης έχει κόστος, μη το ξεχνάς ετούτο, γιατί κάποιος θα είναι αντίθετος, κάποιος θα μείνει δυσαρεστημένος από εσένα. Γιατί;

Να συμφωνείς με όλους.

Η παράσταση, η τοποθέτηση, η επιλογή μεριάς, ενέχει κινδύνους.

Πρώτα από όλα δεν πρέπει να νοιάζεσαι για ιδέες, καθώς, η αποδοχή, η προσκόλληση με πάντες εν δυνάμει βοηθούς, χειροκροτητές, σχεδόν ομοϊδεάτες κρίνεται σκοπός. Χαμόγελα παντού λοιπόν, ασπάσου παρειές.

Ο έξυπνος/η, οφείλει να είναι και με το λύκο και με πρόβατο, άλλωστε επιχειρήματα υπάρχουν. Άπλωμα χεριού στον έναν, κλείσιμο ματιού στον άλλον. Πάντες ευχαριστημένοι κι εσύ αποδεκτός/η.

Εμπόριο να λέμε... Ιδεών επιχείρηση ή συνολική ιδέα για την ζωή; Αυτά είναι φιλοσοφίες, εμάς μας ενδιαφέρει η πράξη. Μάθε να γλιστράς λοιπόν. Το  χέλι δεν ποτέ του πιάστηκε.

  •  Ο σωστός έμπορας (με α) έλεγαν οι παλιοί πηγαίνει με όλους και όλα, διότι δεν τον συμφέρει να είναι με κανέναν παρά μόνο με το πορτοφόλι του. Έξυπνος!

Και ξεφτίλας θα προσθέσω. Γλιστερός.

Βεβαίως και μπορεί να μην έχει άποψη. Ασφαλώς και μπορεί να είναι κάποιος από όλους εκείνους που απλά αδιαφορούν (καλώς ή κακώς. Κακώς δηλαδή, αλλά τέλος πάντων) ή έστω δεν καταφέρνουν να γνωρίζουν. Έχει όμως τεράστια διαφορά ο άνθρωπος που μόλις περιέγραψα από τους άλλους οι οποίοι διατείνονται ιδέες και παραμένουν ευπειθώς αμέτοχοι σε θέματα τόσο κρίσιμα όσο το μέλλον της χώρας.

Η γνώμη όλων μετράει διότι όλοι κάποιους επηρεάζουμε και ομοίως από κάποιους επηρεαζόμαστε. Η πίστη μας λοιπόν για το ένα ή το άλλο ζήτημα προσφέρει τουλάχιστον τροφή συζήτησης και επίδειξης επιχειρημάτων.

Η πρακτική του φόβου του χαμού των ακόλουθων, πάσχει, μπάζει από παντού. Αντιβαίνει στην ιδέα την οποία οφείλουμε όλοι (οι κάποιας ηλικίας) να έχουμε, ομοίως και το θάρρος που υποχρεωνόμαστε να επιδεικνύουμε στους νεώτερους. Πόση ντροπή σε εκείνον που αφήνει τον νεαρότερο να του υποδεικνύει το άριστο…

Το χρήμα ουδέποτε είχε μία μορφή. Η πρώτη του ήταν η όψη τής ύλης και οι πολλές δεύτερες τα οφέλη που απέρρεαν από αυτό. Από την ιδέα της ύπαρξή του…

Ομοίως και η ιδέα. Πόσοι οι κάπηλοι των ιδανικών; Άπειροι θα πω. Πόσα τα οφέλη της αποδοχής; Επίσης άπειρα, χαμογελαστά όλα συνομοννοούντα. Φιλικά κτυπήματα στην πλάτη. Καταφάσεις κούφιες σαν τις πορδές, ομοίως δυσώδεις. Το βλέμμα στην τσέπη, στην αποδοχή, στην δήθεν φιλία με σκοπό το όποιο όφελος... Η εξαργύρωση της πετυχημένης πολιτικής!

Κανένα θάρρος.

Βολεμένοι σε στάση υπεροχής απολαμβάνοντες πάντα όσα ήθελε η υπογραφή πάντων να προσφέρει.

Δεξιός με τους δεξιούς και αριστερός με τους αριστερούς.

Στην άκρη μένει όμως το ουσιώδες. Τελικά όσοι αγαπήθηκαν ήταν εκείνοι που πάντοτε ξέφευγαν από τη γραμμή. Εκείνοι που με το θάρρος της γνώμη τους και ασφαλώς και της πράξης τους έκαναν τους άλλους να μιλούν για όλα όσα τους αφορούσαν και αδυνατούσαν οι ίδιοι να πράξουν.

Οι συμβατικοί έμεναν στην εξέδρα με χαμόγελα, με ‘δήθεν’ γνώση, με τη σιγουριά της κατά συνθήκη γνώμης. Χαλαρά ενωτικοί, ήπια αντιδρώντες, ελισσόμενοι. Οι καημένοι…