Σάββατο, 25 Ιουλίου 2015

Ο έρωτας.


Πίσω από την ύπαρξη προϋποτίθεται βάση, μονάχα που αυτή μοιάζει με πλατό, με επίπεδη ράμπα επάνω σε θάλασσα παρά σε στέρεο έδαφος.

Ο έρωτας δείχνει να έλκεται σε πολλές περιπτώσεις από την απιστία, την αμαρτία και κάθε τι μη καθεστωτικό ως το τελευταίο να μάχεται την ουσία της συνείδησής του.

Δώσε στον έρωτα σιγουριά, τάισε τον με χρόνο και θα σε αφήσει. 

Οι μεγαλύτεροι μοιάζουν να αποζητούν την ζωή μακριά από τα φώτα. Οι δυνατοί του είδους. Οι παράφοροι δεν μπορεί να παρά να υπάρχουν πίσω, δηλαδή μακριά από λογικές , νόμους, και προκαταλήψεις.

Κόβοντας έναν βαθιά αναζητώντας τα μέρη τα οποία τον συνθέτουν θα ανακαλύψεις αβεβαιότητα, και διαδρομές πέραν της σύνεσης. Δεν μπορώ να ξέρω γιατί συμβαίνει μπορώ μονάχα να υποθέσω ότι γίνεται γιατί δεν είμαστε κουρδισμένοι να ζούμε υπό το φως των απαγορεύσεων ή είμαστε…

Πίσω από αυτές δείχνουμε τις βαθιές μας ανάσες και αρκεί η σιγουριά, ή νομιμότητα, η πέραν ορίων αποδοχή ώστε να σβήσει το συναίσθημα και να έρθει και πάλι μετά από χρόνια σε όποια ηλικία μας πετύχει νεαρό, ακάματο, ενθουσιώδες. Αειθαλές.

Αυτή η ζωώδης έλξη ποτέ δεν γερνά. Στηρίζεται αγέρωχη, στέρεα, πίσω από κάθε λογής ασφαλή προοπτική και ξεπερνά –ο αναβάτης- το άλογο σε όραμα, σε δράση και σε φρένα.

Η σεξουαλικότητα είναι η θάλασσα και ο ρομαντισμός το λάδι στην επιφάνειά της που παλεύει να κρατήσει τον αφρό μέχρι τα όρια κρυφό. Η ουσία περιπλέκεται με το ζωώδες αποδεκτό αναδεικνύοντας εκείνο το νέο που με αποκάλυψή του γνωρίζει την πνευματικότητα -κατόπιν της πράξης- που παρέμενε από ώρα κρυμμένη.

Κορεσμένος, αφήνει στο υπόλοιπο το ανθρώπινο σε όλο του μεγαλείο. Η συντροφικότητα, ο κατευνασμός της ανάγκης διεκδίκησης, η ψυχική συνάφεια τα επακόλουθα της δράσης.

Καθαιρώμενος αποκτά τη δύναμη του ξεπεσμένου Θεού, τη ισχύ του δαίμονα που πάντοτε εν δυνάμει παρίσταται σε κάθε ζώσα ψυχή που της έχει συστηθεί. Ξορκισμένος, απευκταίος μα πάντοτε γλυκύς, όπισθεν κάθε αισθήματος, συμπαθής.

Η εξιδανικευμένη μορφή της κάθε έλξης μεταξύ δύο ανθρώπων, το απώτατο άκρο της κάθε χαράς, ο ευκλεής στόχος και ίσως ανομολόγητος σε πολλές περιπτώσεις.

Πηγή ζωής.