Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Από τη μάχη στην υπογραφή...

Μονάχα έλεος. Τίποτα άλλο και αυτό για την όποια νοημοσύνη μας έχει απομείνει…

Για ποιον Σύριζα μιλάμε; Για ποιο αριστερό κόμμα; Ο ιδεολόγος αριστερός λέγει ή πράττει; Από λόγια του κρίνεται κάποιος ή από τις πράξεις του; Από φορεσιά ή την συμπεριφορά του;

Το ΠΑΣΟΚ τι θα πρέσβευε, η ΝΔ τι θα επικροτούσε, το ΠΟΤΑΜΙ σε ποια ιδεολογία θα υποκλινόταν;

Καλημέρα ΝΕΟ ΠΑΣΟΚ! Η πόλις εάλω…

Διώχνοντας την αριστερή πλατφόρμα από τις τάξεις του (πράγμα απολύτως λογικό υπό την νέα διαμορφωμένη κατάσταση) αναρωτιέμαι τι θα έχει απομείνει στο κόμμα εκτός τη μεγάλη ιδέα -στα χαρτιά- και την αντίστροφη πράξη.

Το μεγάλο μας στοίχημα χάθηκε, εκείνο που μας έμεινε ανά χείρας ήταν μια νέα επί της ουσίας φιλελεύθερη παράταξη (λιγότερο ικανή ως εκ του αποτελέσματος αποδυκνύεται) που δυστυχώς την πιστέψαμε (όσοι το κάναμε), εκτός και εάν ετοιμάζει την κόντρα κωλοτούμπα. Αλλά στο ενδεχόμενο αυτό δεν πιστεύει ούτε ο Μεϊμαράκης. Να αφήσει δηλαδή τον κόσμο να δει τι εστί ‘’βάθος μνημονίου’’, ‘’ευρώ πάση θυσία’’ και να την κάνει γυριστή μετά βαΐων και κλάδων στο εθνικό νόμισμα…

Μα τότε δεν θα ετοιμαζόταν να διώξει τους αριστερούς από τα σπλάχνα του… Εκτός κι αν κάνει ο Αλέξης και πάλι κόλπα και τους μαζέψει από το άλλο κόμμα που αυτά θα συστήσουν… Πόσα κόλπα ποια να χωρέσει ο νους; Πόσα συγχωροχάρτια να είναι έτοιμος να υπογράψει ο ταλαίπωρος έλληνας; Και γιατί όλα αυτά; Μα για να μην παραδεχθεί ότι έκανε λάθος!

Είμαστε ποια κατά συρροή λαθάδες, ας το δεχθούμε…


Θεωρώ ότι οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ είναι στην πλειοψηφία τους παλιοί Πασόκοι, οι οποίοι απόειδαν μετά από είκοσι και πλέον χρόνια πίστης και είπαν πως δεν πάει άλλο, πως το κόμμα αλλώτεψε τις αξίες του. Έφυγαν λοιπόν και πήγαν στον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος αν μη τι άλλο υποσχόταν… Πόσοι από αυτούς θα παραμείνουν; Μα θα μου πείτε και στο ΠΑΣΟΚ δεν έμειναν; Ναι, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόλαβε να γίνει κράτος, δεν έκανε τα βολέματα των προηγούμενων… και πέραν αυτών οι αποσκιρτήσαντες του Πασόκ θεωρούνται υποψιασμένοι, δεν θεωρούνται;

Σκέφτομαι απλά:

1. Ή η κατάσταση είχε εκτιμηθεί λανθασμένα (από τον Τσίπρα) και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, (το Ποτάμι το αφήνουμε έξω διότι η γνώμη της διάφανης διαπλοκής δεν μας ενδιαφέρει) είχανε δίκιο και ότι πράγματι δεν υπήρχε ελπίδα έξω από το ευρώ και την ευρωζώνη ή…

2. Ο Αλέξης τα έκανε μπάχαλο, μη γνωρίζοντας καλά –καλά τι ήθελε να κάνει… Ήρθε και το δημοψήφισμα και του έδεσε τα χέρια. (σκεφθείτε τα δίκια του ηγέτη εάν έπαιρνε το ΝΑΙ 62%. Σκεφθείτε τα επιχειρήματα των ανθρώπων του ΟΧΙ. Την πλάνη όλων μας και του ΝΑΙ και του ΟΧΙ. Το ενδεχόμενο πραγματικά με τρομάζει… όχι ως απλό τέτοιο, μα ως προς το μέγεθος της πλάνης που όσο τα μνημόνια κρατούσαν θα βιώναμε. Στη πράξη βεβαίως τίποτα δεν θα άλλαζε. Το ίδιο μνημόνιο θα είχαμε.)

Εάν τώρα δεχθούμε τα λόγια του Αλέξη, ότι δεν υπήρχε άλλη λύση και ότι οτιδήποτε έξω από την επιλεγείσα επιλογή –που έκανε- θα ήταν κόλαση για τον τόπο, τότε ποιος ο λόγος να στηρίζουμε τον Τσίπρα και όχι τον Σαμαρά ή τον Βενιζέλο που ωρυόταν περί όλων αυτών –των καταστροφών εκτός μνημονίου- εδώ και τόσα χρόνια. Δίκιο δεν είχαν;

Εάν πάλι είχε καλές προθέσεις αλλά δεν τόλμησε όταν η ώρα ήρθε, τότε και πάλι ποιος ο λόγος να στηρίζουμε κάποιον που δεν αντέχει;

Εκτός και εάν γίναμε λόγω της γοητείας του ενός ανδρός, οπαδοί του μνημονίου! Λες και πέσαμε στον έρωτα του μασώντας καψούρα άγρια...

Και ερωτώ: Τα μνημόνια του Αλέξη είναι καλύτερα από εκείνα των δεξιών; Και εάν ΝΑΙ γιατί, επειδή είναι αριστερά; Το αποτέλεσμα δεν μετράει; Ο φόρος επί του πρακτέου δεν είναι το δράμι στη ζυγαριά; (στην παρούσα δεν εξετάζουμε εάν υπάρχει άλλη λύση, εάν δεν υπήρχε, ψηφίζαμε τη ΝΔ που ήξερε καλύτερα -λόγω πείρας- τη δουλειά των υπογραφών).

Είναι πράγματι απορίας άξιον με ποια επιχειρήματα θα κατέβει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, εάν κάτι δραστικό δεν αλλάξει.

Προφανώς θα μιλήσει για μακροημέρευση (εντάξει λανθασμένη λέξη) περί επιμήκυνσης, αναδιάρθρωσης ή κάποια άλλη λιγότερο χρησιμοποιημένη λέξη και είμαι σίγουρος πως εάν δεν ήταν η γλύκα της καρέκλας στη μέση, όλοι οι μνημονιακοί συνδυασμοί θα χειροκροτούσαν ως μία κυβέρνηση, (όπως δειλά χειροκροτούν και όπως ίσως θα γίνουν. Το ποτάμι ‘’παίζει’’ δυνατά αντικαθιστώντας τους ΑΝΕΛ). Ποια η διαφορά, αναρωτιέμαι θλιμμένος.

Τα μεγάλα κανάλια MEGA, SKAI, ANT1 καθώς επίσης και ο μικρός ακόλουθος STAR, αρχίζουν πλέον τις ορθόδοξες ευλογίες. Ο Τσίπρας ονομάστηκε άνθρωπος με μυαλό! Το κόμμα του, εξαιρέσει τους αήθεις άμυαλους της καταστροφής, άξιο και μεστό κρίσης ορθής! Μνημονιακό! Ακόμα και του Μπάμπη το στόμα στάζει μέλι… 

Ο σκοπός ένας: Διαφυλάξτε τα μνημόνια. Εχθρός πάλι ένας και κοινός: Η νέα Δραχμή.

Έλεος συμπατριώτες…

Μήπως βρισκόμαστε για ακόμα μία φορά απατημένοι, δεμένοι να σέρνουμε κάρο;