Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

Περί χρήματος και ευτυχίας

Το σίγουρο είναι ότι αναφέρονται πάντα ως άσπονδοι φίλοι, ως ταξιδιώτες που ποτέ δεν καταφέρνουν να συναντηθούν. Είναι όμως έτσι;

Ευθύς εξ’ αρχής θα πρέπει να συνομολογήσουμε ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να τεκμηριωθεί κατ’ ουδένα τρόπο και με καμία δύναμη, τόσο απλά και τόσο απόλυτα, καθώς κανείς πλούσιος δεν παραμένει εξ' αιτίας κάποιας δύναμης έξω από το κανάλι της ομορφιάς του έρωτα. ή της ευτυχίας.

Η φράση, ‘’το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία’’, επίσης μπορεί να είναι σωστή. με τρόπο τόσο απόλυτο, όσο απόλυτο μπορεί με τη σειρά του να είναι το κάθε τι.

Υπάρχουν στερεότυπα και μύθοι που έχουν περάσει στο πετσί μας από γενιά σε γενιά με ένα τρόπο άξιο θαυμασμού, έστω και εάν δεν είναι -απολύτως- ορθοί και αναφέρω το προηγούμενο παράδειγμα λέγοντας με έμφαση ότι κάποιος μπορεί να είναι και πλούσιος και υγιής και απόλυτα ευτυχισμένος, την ίδια ώρα που κάποιος άλλος φτωχός δεν μπορεί να είναι τίποτα από όλα αυτά. Η περί δικαιότητας έννοια, στο σημείο αυτό έχει καμία θέση.


Μία κοπέλα μπορεί να είναι ομοίως (με ίσες πιθανότητες) και πλούσια και καλή, όπως μία φτωχιά με την σειρά της -μπορεί να είναι- πάρα πολύ κακιά και άσχημη ή πολύ όμορφη, έχοντας στα χέρια της το δώρο της τυχαίας προσφοράς του σύμπαντος, όπως ο καθένας από εμάς. 

Τα πάντα μπορεί να είναι ο καθένας, καθώς στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι καλοσύνες είναι το αποτέλεσμα του χαρίσματος του χαρακτήρα του ημών και αυτός με τη σειρά του -έξω τις όποιες κληρονομικές καταβολές σύμφωνα με μερικούς- το ακέραιο αποτέλεσμα των βιωθέντων γεγονότων*, όπως και των αιτιών -δηλαδή- που τα προκάλεσαν.

Ας έρθουμε στο προκείμενο.

Με τα χρήματα κανείς δεν μπορεί να αγοράσει τίποτα έξω από κάτι το υλικό. 

Λέγοντας ''αγοράσει'' ασφαλώς και εννοείται η πλήρης-απόλυτη και εν παντί τρόπο οικειοποίηση του αντικειμένου. Η συνείδηση για παράδειγμα δεν αγοράζεται-οικειοποιείται, εξαγοράζεται-νοικιάζεται -για κάποιο χρόνο- και μέσα στον κύκλο αυτό -της συνείδησης- καταφέρνουν να χωρέσουν και πολλά άλλα από εκείνα που μόνο λέγονται...

Τα συναισθήματα όπως όλοι καταλαβαίνουμε δεν ανήκουν στην ύλη και άρα δεν μπορούν να αποτιμηθούν διότι ...ως απόδειξη αυτών -αγγίζοντας τα άκρα, αναφέρω- υπάρχουν μόνο λόγια και όχι κάτι το εμπράγματο το απολύτως αποδείξιμο. Οι εκδηλώσεις λατρείας του οποιοδήποτε κάλλιστα θα μπορούσαν να μην είναι αληθείς**.

Θαρρώ ότι όλοι συμφωνούμε σε αυτό, όπως θα συμφωνήσουμε και στο άλλο, εκείνο το οποίο λέει ''ότι ναι μεν τα συναισθήματα (που φέρνουν την ευτυχία) δεν αγοράζονται, ούτε -τιμίως- εξαγοράζονται, αλλά όμως πάρα πολλές φορές καλλιεργούνται -εκουσίως ή ακουσίως- με τρόπο έξυπνο!

Η ''καλλιέργεια'' αυτή μπορεί να ονομασθεί με πολλές λέξεις, μερικές από τις οποίες, που αφορούν σχέσεις, μπορεί να είναι: Ανακάλυψη (του χαρακτήρα), αναγνώριση (χαρισμάτων), όταν μιλάμε  για τις περιπτώσεις εκείνες που η ευτυχία αφορά έρωτα. 

Για κάποιες άλλες θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την ''άνετη ζωή'', η οποία ασφαλώς και δεν έχει σχέση με την ευγένεια της ψυχικής ευμάρειας του ατόμου, πλην όμως συμβάλει τα μάλα σε αυτήν...  Ο ''τάδε'' δεν αρέσει στην Μαρία, όμως όταν εκείνη μαθαίνει ότι έχει πολλά χρήματα, με ένα τρόπο περίεργο αρχίζει να ερμηνεύει την συμπεριφορά του προς αυτήν κάπως πιο στρογγυλεμένα.

Τη δόξα για κάποιο άλλο παράδειγμα (καλλιέργειας, πέραν της άνετης ζωής) ή ό,τι άλλο μπορεί να συνεισφέρει στην απογείωση του συναισθήματος και πράγματι αυτά που μπορούν να το κάνουν είναι τόσα πολλά... υπερπολλαπλάσια του αριθμού των ατόμων που κατοικούμε στον πλανήτη, μια και δεν μας κάνει ένα πράγμα μονάχα χαρούμενους ή ευτυχείς.

Επανερχόμενος λέω (σχετικά με τη Μαρία) ότι βεβαίως και μπορεί να υπάρξει αληθινός έρωτας-ευτυχία μεταξύ των δύο αυτών ανθρώπων, αλλά το πρώτο ερέθισμα ήταν το άνετο της ενδεχόμενης συμβίωσης μαζί του. Το χρήμα... Αυτό δεν ήταν;

Από όλα αυτά συνάγουμε το εξής: Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία, μπορεί όμως να συμβάλλει θετικά σε αυτήν!

Ακούγεται ίσως παράταιρο να μιλάμε για συναισθήματα και λεφτά συμφωνώ με τρόπο απόλυτο, όμως η αλήθεια είναι αυτή.

Κανένας ωστόσο δεν μπορεί να απαιτήσει ευτυχία. Κανείς, ούτε και έρωτα. Κανένας επίσης δεν μπορεί να δώσει ''το όποιο ποσόν'' ώστε να βιώσει εκείνο που παρέχεται μονάχα δωρεάν, όμως ο πλούτος -θα πρέπει να επισημάνουμε- δρα υποσυνείδητα και επηρεάζει θετικά -τις περισσότερες φορές- κάποια άτομα, τα οποία μπορούν να βιώσουν αληθινή ευτυχία καθώς η τελευταία είναι απολύτως προσωπική υπόθεση.

Κακά τα ψέματα το χρήμα φέρνει αέρα και άνεση. Σίγουρα δεν πάει παρέα με τον καλό χαρακτήρα, αλλά ούτε και τον αποκλείει, το είπαμε παραπάνω.

Η ιδέα ότι τα χρήματα δεν αγοράζουν την ευτυχία, έρχεται με τη γνώση της ματαιότητας. Έπεται, γίνεται αποτέλεσμα τρανό, καθώς είναι η κίνηση που κλείνει τον κύκλο!

Το κάθε άτομο που θέλει και μπορεί να σκεφτεί, καταλαβαίνει το ανούσιο της ύλης όταν καταφέρει να ξεπεράσει την αγωνία της κτήσης. Το μεγάλο είναι ζήτημα είναι τίνι τρόπο αυτή ξεπερνιέται και η απάντηση είναι μία. Μονάχα με γνώση!

Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε πλάι στη γνώση και τη λέξη ''πείρα'', μα και αυτή συγκαταλέγεται -καθώς περιλαμβάνεται αυτούσια- στην έννοια αυτής.

Εκείνο που χρειάζεται λοιπόν, είναι η πεποίθηση ότι όλα είναι μία ιδέα και τίποτα παραπάνω, μα το ''ευφυολόγημα" θα παραμένει μια πρόταση που όλοι θα συμφωνούν και κανείς δεν θα πράττει, μέχρι να νιώσει από μόνος του την ρηχότητα του οτιδήποτε...

Ας σκεφθούμε οι παλαιότεροι πώς κάναμε για το πρώτο μας π.χ. αυτοκίνητο. Τι μας έμεινε από την κτήση του και ας συγκρίνουμε το σύνολο των απωθημένων του με εκείνες ενός ανεκπλήρωτου έρωτα –είπαμε παράδειγμα αναφέρω-.

Όλα εκείνα που δεν τιμώνται αξίζουν ανεκτίμητα και αυτό γιατί η φύση δεν παλεύεται... Δεν νικιέται. Όλα τα άλλα έχουν ημερομηνία λήξης ή προσπέρασης, χόρτασης, βαρεμάρας, επιλέξετε τη λέξη που επιθυμείτε.

Στο τέλος όλοι θα δενόμαστε με το σχοινί που προσπαθούσαμε να δέσουμε τη ζωή και αυτό όχι μόνο για ένα λόγο μα για χιλιάδες. Για τόσους δηλαδή όσους και οι ιδέες του κέρδους του καθενός από εμάς ή ακόμα περισσότερο όλων άλλων που σκέφτονται για εμάς και καταφέρνουν να μας επιβάλλουν τη γνώμη τους. 

Για λεφτά ή για τη δόξα (ο κακός αντίποδας της ύλης) και πάλι ο λόγος και το αναφέρω επίτηδες άκομψα.

Η ευτυχία δεν ακούμπησε το χρήμα ποτέ χέρι με χέρι***, αυτό δεν θα πρέπει ποτέ να το ξεχνάμε, όπως επίσης θα πρέπει να θυμόμαστε πως πραγματικά ελάχιστοι έμαθαν πριν ο κύκλος της θεωρίας κλείσει…

  • Από πολλούς ίσως θεωρηθεί ότι στο κείμενο υπάρχει αντίφαση. Τους βεβαιώ ότι δεν υπάρχει, διότι το θέμα προσεγγίζεται από δύο πλευρές αναζητώντας τα επιχειρήματα της κάθε μιας.


*     Το κάθε απολύτως όμοιο γεγονός που βιώνεται από δύο ανθρώπους είναι δεδομένα ερμηνευμένο διάφορα (για προφανείς λόγους), άρα ο κάθε ένας αυτών, αποκτά από το ίδιο γεγονός-ερέθισμα, έστω και στα σημεία, διαφορετική αντίληψη-μάθηση-πείρα-γνώμη και γνώση!
**   Εμείς θεωρούμε αληθές, εκείνο το οποίο επαναλαμβάνεται (από τον σύντροφο) επί μακρόν, καλή τη πίστη.

***   Πώς θα μπορούσε να συνεννοηθεί ένα ελάφι με κάποιο ψάρι…