Κυριακή, 15 Φεβρουαρίου 2015

Ακούω φωνές.

Πρόσφατα βρέθηκα σε ένα κύκλο ανθρώπων στα πλαίσια του τέλους του κύκλου των εκπαιδευτικών μαθημάτων που αφορούσαν τα κοινωνικά αδιέξοδα οι οποίοι προσέφεραν τις γνώσεις, τις συμβουλές μα προπαντός την κατανόησή και την αγάπη τους, στους ανθρώπους που ακούνε φωνές.

Οι περισσότεροι από εμάς αγνοούν το ''πρόβλημα'' ή την εμπειρία εάν προτιμάτε εκείνων των ανθρώπων –οι οποίοι είναι κάποιοι από εμάς- να βιώνουν σε τακτή ή άτακτη βάση το άκουσμα μίας φωνής σε πρώτο, σε δεύτερο ή σε τρίτο πρόσωπο να τους προτείνει, να τους επιβάλλει, να τους νουθετεί ή να τους επιβραβεύει, την ώρα των καθημερινών δραστηριοτήτων τους.

Για να καταλάβει κανείς τη δυσκολία του χειρισμού μιας τέτοιας κατάστασης μπορεί πολύ απλά να κάνει ένα πείραμα. Να καθίσει εν προκειμένω απέναντι από  κάποιον φίλο του με σκοπό να του παραχωρήσει μία συνέντευξη για παράδειγμα προκειμένου να προσληφθεί σε μία εργασία.

Την ίδια ώρα που θα πρέπει να απαντάει στις ερωτήσεις (του εργοδότη), ένα τρίτο άτομο θα του φωνάζει μέσα στο αυτί…  Π.χ. ‘’Ποτέ δεν θα τα κατάφερνες. Ηλίθιε. Μάζευτα και φύγε.’’ ή  ‘’Μπράβο καλά τα πας ή θα αποτύχεις και τώρα όπως όλες τις φορές’’

Τα συναισθήματα που θα γεννηθούν μέσα σας θα είναι πολλά. Όπως ακριβώς και στο κάθε υποκείμενο -γενικώς, απείρως περισσότερα από όσα ενδεικτικά αναφέρω-. Θα ξεκινήσω λέγοντας, ''αμηχανία'',  έλλειψη συγκέντρωσης -καθώς πρέπει να διατηρεί ο καθένας την προσοχή του στις απαντήσεις που θα δίνει- μέχρι και συναισθήματα οργής. Μιας οργής που όμως θα πρέπει να διαχειρισθεί -ο καθένας- με τρόπο άριστο -εάν θέλει να επιτύχει σε ότι κάνει τη δεδομένη στιγμή-, αλλά και ταυτοχρόνως κρυφό.

Πολλοί ίσως διερωτηθούν μήπως και αυτό το ‘’άκουσμα’’ δεν είναι τίποτα παραπάνω έξω από μία ιδέα, μία σκέψη ή ένα ευκόλως διαχειρίσιμο …τίποτα.

Όπως μας πληροφόρησαν οι άνθρωποι του εν λόγω συλλόγου, υποκείμενο βιώνει ως απολύτως πραγματική την εμπειρία της ακοής, κάτι το οποίο έχει τεκμηριωθεί και επιστημονικά μέσω εγκεφαλογραφήματος**. Το μέρος του εγκεφάλου το οποίο είναι υπεύθυνο για κάθε μας άκουσμα, διεγείρεται με τρόπο απολύτως φυσιολογικό, άρα για το υποκείμενο δεν υπάρχει η λέξη ψευδαίσθηση αλλά με τρόπο απόλυτα τεκμηριωμένο μονάχα η απτή πραγματικότητα!

Εκείνο το οποίο μου έκανε εντύπωση ήταν ότι οι άνθρωποι που ακούνε φωνές (σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα των υπευθύνων του συλλόγου*) είναι περισσότεροι από τους αριστερόχειρες! Μίλησαν και για ποσοστά επί του πληθυσμού τα οποία δεν θυμάμαι…

Όλοι έχουμε ακούσει κάποια φορά στη ζωή μας μία έστω φωνή, να μας φωνάζει, να λέει το όνομά μας ή κάτι άλλο. Μπορεί μια λέξη ή μια ολόκληρη πρόταση. Ίσως αυτή η φωνή να ήταν ενός ανθρώπου της οικογενείας μας –ζωντανού ή πεθαμένου- κάποιου φίλου ή ακόμα και μια κάποια εντελώς άγνωστη. Γυρίσαμε απότομα αλλά δεν είδαμε κανέναν…

Αυτό δεν σημαίνει τίποτα για εμάς πέραν της εμπειρίας της οποίας την ‘’ζωηράδα’’ μπορούμε να φέρουμε στο νου ώστε να αντιληφθούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο καλείται να λειτουργήσει εκείνος ο άνθρωπος όπου τις ακούει συχνότερα. Πολλές φορές την ημέρα για παράδειγμα ή όποτε είναι αρκετά στρεσαρισμένος.

Ο σκοπός αυτού του άρθρου είναι να πω σε όλους εσάς και εσείς με την σειρά σας στους φίλους και τους γνωστούς σας -την ώρα που θα το φέρει η συζήτηση- ότι καταβάλλεται μία αφιλοκερδής προσπάθεια άξιων μη επαγγελματιών ατόμων ατόμων*** τα οποία –κατά την προσωπική μου άποψη- υπερβάλλουν εαυτόν προς όφελος όλων εκείνων των συνανθρώπων μας που έχουν την ανάγκη τους.

Κανείς να μην ντραπεί λοιπόν γιατί ώτα υπάρχουν και μάλιστα ευήκοα.

 Δίκτυο με οριζόντια χαρακτηριστικά (δεν υπάρχουν ιεραρχίες πέραν της τυπικής ύπαρξης ενός Δ.Σ).

** Παρατίθεται αυτούσια η παρέμβαση-επισήμανση του συλλόγου: ''Όντως υπάρχει μια υποκείμενη αντίληψη πραγματικότητας της εμπειρίας. Αυτό που σχολιάσαμε είναι ότι εδώ και χρόνια είναι γνωστό ότι οι φωνές (ακουστικές ψευδαισθήσεις, σύμφωνα με την ψυχιατρική ορολογία) συσχετίζονται με σύνθετη εγκεφαλική δραστηριότητα όμοια με αυτή που ενεργοποιείται κατά την παραγωγή, και αντίληψη του λόγου (Jones και Fernyhough, 2007).''

***  Επισήμανση συλλόγου: Το σημαντικότερο πάντως σχόλιο είναι ότι το δίκτυο ΔΕΝ είναι μια ομάδα επαγγελματιών. Συνηθέστερα ένα μεγάλο μέρος το αναλαμβάνουν οι ίδιοι οι άνθρωποι με εμπειρία φωνών.

  • Πρόκειται για μία προσπάθεια συλλογική, ισότιμη με τη συνεργασία ανθρώπων που ακούνε φωνές.


  • Η διεύθυνση του κέντρου  ''Hearing Voices'' είναι στην οδό Τροίας 44
  • Για περισσότερες πληροφορίες  και επικοινωνία πατήστε εδώ 

Παγκόσμιο συνέδριο ‘Ακούγοντας Φωνές’, Θεσσαλονίκη 2014: Επισυνάπτεται επίσης η διακήρυξη που συντάχθηκε στα πλαίσια του παγκόσμιου συνεδρίου στη Θεσσαλονίκη. Επίσης στο u tube έχουν ήδη ανέβει σχεδόν όλες οι ομιλίες από το κανάλι του Intervoice: ακούστε εδώ