Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Ερωτομιλήματα…

Μα δεν θα καταφέρετε να αντικρύσετε ποτέ τον έρωτα κυρία μου. Ποτέ, σας λέγω. Και αν θωρείτε στα μάτια μου ετούτη την σιγουριά, είναι γιατί βλέπω στο πρόσωπό σας την υπέροπτη ματιά της γνώσης. Μην με παρεξηγείτε που αφήνω το χαμόγελο αυτό να σκάσει στα χείλια μου, γιατί το κάνει μέσα από την πλέον καθαρή και ως εκ τούτου ειλικρινή πλευρά του εαυτού μου. Εκείνη την πλευρά που με κρίνει κάθε φορά όλο και αυστηρότερα καθώς τα χρόνια περνούν. Εκείνη την ματιά που με κάνει να δακρύζω όταν δεν το θέλω, όταν δεν το έχω ανάγκη κι όταν θέλω σαν άνθρωπος να κρυφτώ.
Ο έρωτας κυρία μου πανηγυρίζει τις γιορτές του στις αλήθειες κι αν θέλετε και στα βάσανα μέσα. Σαν τον προσκαλείτε αποφεύγει, μασκαρεύεται, σαν να έχει νόηση και ξεγλυστρά από τον αδιάκοπο φόβο της ορφάνιας των συναισθημάτων σας. Κι εκδικείται.
Όχι, μην πιστέψετε ποτέ πως είναι από την φύση του κακός, αλλά να, είναι κομμάτι παράξενος. Σας το λέγω εγώ που τον έχω ξενυχτήσει, εγώ που τον έχω κλάψει και άρα τον έχω χαρεί.
Ορίστε τώρα! Αυτό σας το ύφος το μισεί. Όχι, όσο ωραία και αν είσθε, δεν πρόκειται να καταφέρετε να κάνετε παρέα μαζί του. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να μείνετε απλή και να προσμένετε. Και λέγοντας απλή, νογώ προσβάσιμη ανοιχτή και καλόκαρδη σε κάθε συνεπή ευκαιρία, σε κάθε άνθρωπο της γλώσσας σας δηλαδή, γιατί αν δεν το ξέρετε, ο έρωτας είναι και λιγάκι αλήτης σαν σατανάς που είναι. Είναι ακόμη και απατεώνας σωστός, γιατί σπρώχνει το πόδι του στην καρδιά σας τόσο απαλά εκεί που δεν τον περιμένετε που όταν τον πάρετε χαμπάρι, σας έχει ήδη ανακατώσει τα ασημικά σας όλα.
Έτσι μπράβο! Τώρα τα πάτε καλά. Ο έρωτας δεν θέλει μυστικά. Ούτε από εγωισμούς καταλαβαίνει. Το κεφάλι του το έχει ‘αγύριστο’, τα θέλει όλα όπως εκείνος τα θέλει και τώρα και μια που γινήκαμε περισσότερο φίλοι, σας λέγω σαν μυστικό πως για αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν μένει για πολύ κοντά μας. Τον κουράζουμε. Το μυστικό μας θα είναι αυτό. Και μας βαριέται και φεύγει με τον τρόπο του.
Ναι. Τον πληγώνουμε και μας αφήνει και μετά μόλις ηρεμήσουμε τον ζητάμε και πάλι γιατί σαν το κακό ναρκωτικό μας υποβάλλει. Τόσο τρανός μοιάζει. Μα από την άλλη και άλλο τόσο διάφανος, που προσβάλλεται πολύ ευκολότερα από όσο νομίζουμε. Δεν με πιστεύετε; Α…, τότε ανατρέξετε στις μνήμες σας, αυτές, το βρίσκω πολύ λογικό, να μην μεροληπτούν τόσο, όσο και ο εγωισμός που καλύπτει τα λάθη σας. Το παρελθόν έχει την φρόνηση να δικαιολογεί. Και να απαλύνει, να μην ξεχνιόμαστε…
Σας έχει δαγκώσει ο έρωτας κυρία;
Τι θα πει δεν ξέρετε! Ο έρωτας δαγκώνει σαν λυσσασμένο σκυλί. Μπήγει τα δόντια του βαθιά και δεν αφήνει γάμπα για γάμπα, ρούχο για ρούχο, καρδιά για καρδιά…  Πώς μπορεί να μην έχετε μάθει την δαγκωματιά του, πώς είναι δυνατόν να μην έχετε ζήσει τόσα χρόνια ζωής; Πώς;
Τέλος πάντων. Όχι. Όχι, για άλλη μία φορά. Δεν θα τον έλεγα ύπουλο. Ύπουλες είναι οι ανάγκες σας. Ύπουλες και κρυφές. Ναι, για εσάς την ίδια. Εσάς αφορούν και εσείς οφείλατε να τις γνωρίζατε και να τις αναγνωρίζετε. Εσάς βλάπτουν και μόνο εσάς εν κατακλείδι. Βλέπετε που μεροληπτείτε υπέρ του εγωισμού σας; Αχ τι θα κάνω με εσάς; Μεγαλώσατε και μυαλό δεν βάλατε.
Παντρεμένη;  Είσθε παντρεμένη;
Τόσο το καλύτερο ή το χειρότερο. Αποφασίστε εσείς. Άλλωστε μην λησμονείτε σας παρακαλώ, πως η αλήθεια οράται σχεδόν πάντοτε από την μεριά που μας συμφέρει. Αν καταφέρετε και την δείτε και από την άλλη της όψη, τότε θα έχετε κάνει ένα όμορφο βήμα.
Πάντως για να ξέρετε σας λέγω πως εγώ το παλεύω ακόμη. Κάποιες φορές το κατάφερα, μα τρόμαξα και έκλεισα το παραθύρι. Και γέλασα για ξεκάρφωμα μετά, για κάμποσες ώρες και φάνταζα αστείος και σε εμένα και σε όλους τους άλλους θαρρούσα…
Δεν βαριέστε. Επειδή σας συμπάθησα, θα σας δώσω μια συμβουλή. Αν δεν είστε έτοιμη να γδυθείτε να μην ψάξετε για τον έρωτα. Χαίρομαι που καταλάβατε πως εννοούσα την απένδυση της ψυχής και όχι κάτι άλλο φθηνότερο. Πολύ χαίρομαι. Μόνο γυμνή θα απολαύσετε όλα εκείνα που έχει να σας προσφέρει. Μόνο γυμνή και ευάλωτη. Αααα, μα δεν το ξέρετε ούτε αυτό; Όποια κρατάει ασπίδα πάει για πόλεμο κι όχι για αγάπες…
Φεύγω τώρα γιατί άργησα μα μπορεί να τα ξαναπούμε…
Κυρία, χάρηκα για την γνωριμία.
Δεν χρειάζεται να μάθω το όνομά σας. Θα σας συναντήσω είμαι σίγουρος πως θα το κάνω, διότι εσείς η ίδια υπάρχετε παντού…