Πέμπτη, 18 Ιουλίου 2019

Ηθοποιός και κοινό, μια ιδιαίτερη σχέση

H αγάπη του ηθοποιού για το κοινό, που μετά την παράσταση, έδωσε όρθιο τον καλύτερο εαυτό του χειροκροτώντας, στέλνοντας μηνύματα θερμά, αποδοχής και συμφωνίας στην υποκριτική του δεινότητα, είναι συλλογική, τόσο, που μέσα από τη μοναδικότητά της ο ίδιος δεν μπορεί να ξεχωρίσει πρόσωπα μεμονωμένα να τα ευχαριστήσει με τρόπο ξεχωριστό, χαρακτηριστικά ιδιαίτερο, προσδίδοντας στον καθένα απ' αυτούς, εκφράσεις προσωπικές, μα συμπεριλαμβάνει (στην καρδιά και την ψυχή του) όλα τα πρόσωπα που στάθηκαν εμπρός του, όμοια και τοποθετώντας τα σε ένα υπερβατικό κάδρο, βρισκόμενος κι ίδιος σ' ένα άλλο επίπεδο, αφιερώνει ισομερώς την αγάπη, τον ενθουσιασμό, τη συγκινησιακή του φόρτιση, δίχως όρια, σε χάρη αυτού του συνόλου –το καθόλα ετερόκλητο-, σαν να ήταν ομοιογενές κι αδιαίρετο, αφού ως ολότητα κατάφερε να δεχθεί αλλά και να δημιουργήσει το αποτέλεσμα που τον απογείωσε. 



Αυτό το πλατύ συναίσθημα απλώνεται με ισομέρεια σε όλη την επιφάνεια που καλύπτει το σύνολο των θεατών κι ακόμα κι αν ξεχωριστούν μερικά πρόσωπα γνωστά και περισσότερο αγαπημένα (σε αυτό το πλήρες κι αδιαίρετο σύνολο που εκφράζει τον ενθουσιασμό του), παραμένουν κομμάτια αναπόσπαστα αυτού, μέρη ισάξια των μερών του τα οποία θα αποτελούν στο εξής, μέρος μιας ένδοξης μνήμης, δώρο της βραδιάς που δεν μέλλει να ξανασυμβεί με τον όμοιο τρόπο ποτέ… 

Κι έτσι το σύνολο του κόσμου της μίας παράστασης, ακόμα κι αν φωτιστεί για χάρη του ηθοποιού) με μια ειδική πυρόξανθη φλόγα ικανή να διαχωρίσει τα άτομα μεταξύ τους, τοποθετώντας τα το καθένα στην απόλυτα σωστή του θέση και πάλι ο ηθοποιός δεν θα κατάφερνε να αποδώσει κάτι το περισσότερο, λόγω της ιδιαίτερης σχέσης του με κάποια από αυτά, αφού τη δεδομένη στιγμή δρα ως καλλιτέχνης κι όχι ως μεροληπτικός παραχωρητής.


Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

Το ταξίδι έγινε εθισμός. Το τέλος του δεύτερου φεστιβάλ.μονολόγων στο θέατρο Παραμυθίας.

Το δεύτερο φεστιβάλ θεατρικών μονολόγων της ANASA ART έχει ήδη τελειώσει κι όλοι εκείνοι που πήραμε μέρος ενεργά, μείναμε την επόμενη μέρα κάπως αμήχανοι, όπως ακριβώς μένουν όλοι αυτοί που θέλουν λίγο ακόμα, όπως, όλοι εκείνοι που μαθαίνουν τα χούγια, τις ιδέες, τους τρόπους κάποιων άγνωστων μέχρι τη συγκεκριμένη στιγμή, ανθρώπων, που όμως ταίριαξαν μαζί τους, βολεύτηκαν τη συντροφιά τους κι ο χρόνος μέχρι την επόμενη συνάντηση τούς φαίνεται μακρύς. 

Το ταξίδι έγινε εθισμός. 


Τα φώτα έσβησαν, οι οδηγίες του Δημήτρη Παραδείση στις πρόβες (που έτυχε να παρακολουθήσω) σταμάτησαν, όπως επίσης οι επόμενες της Ελένης Μιχελή, που οδήγησαν τη Σάρα Τερζή (από το πρώτο φεστιβάλ) και τη Μαρία Κόκκα στη δίκαιη βράβευσή τους (φυσικά και σε όλους τους επόμενους, που σκηνοθέτησαν άλλοι, όπως χαρακτηριστικά θα αναφέρω (από το πρώτο φεστιβάλ) τη Σωστηρία Χρυσικοπούλου (με σκηνοθέτιδα την Ειρήνη Δρίβα) και τη Μαριάννα Βασιλείου η οποία σκηνοθέτησε η ίδια τον εαυτό της, τον άξιο Κώστα Πατούρα που ερμήνευσε Σαίξπηρ, τον Δημήτρη Παπαδόπουλο, 1ο βραβείο επαγγελματιών και άλλους...

Οι άνθρωποι της κριτικής επιτροπής, ο Ραφαήλ Πυλαρινός, ο Σπύρος Σπαντίδας, η Χρύσα Κατσιματίδου και εγώ, σταθήκαμε τυχεροί (θεωρώ) που γνωριστήκαμε, αφού μέσα από τις εντελώς διαφορετικές διαδρομές μας, βρήκαμε κι ακολουθήσαμε την οδό εκείνη που κάνει τους άγνωστους μέχρι του κρίσιμου σημείου, ανθρώπους, γνωστούς. 

Απολαύσαμε μονολόγους (μαζί με τους θεατές, που δεν ήταν και λίγοι), είδαμε τις προσπάθειες των ανθρώπων που έχουν μια ιδιαίτερη σχέση με το θέατρο να επιτυγχάνουν όλοι ανεξαιρέτως· κι εδώ ισχύει εκείνο που έλεγαν ή λένε όσοι ασχολήθηκαν ή εξακολουθούν να ασχολούνται με τον αθλητισμό: πως ο τελευταίος αθλητής μέσα στον στίβο, είναι κατά πολύ καλύτερος του πρώτου έξω από αυτόν, για χίλιους λόγους και για κυρίως έναν ακόμα: 

Βρήκε το θάρρος. 

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2019

Θεατρική Παράσταση: 'Κορίτσι Διαμάντι', του Γιώργου Σ. Πολίτη με τη Σάρα Τερζή



​Στις 15 - Ιουνίου - 2019 ημέρα Σάββατο,
πρόκειται να ανέβει 
στο θέατρο Παραμυθίας Αλμπέρτα Τσοπανάκη
η νέα παράσταση 'ΚΟΡΙΤΣΙ ΔΙΑΜΑΝΤΙ'
του Γιώργου Σ. Πολίτη
με τη Σάρα Τερζή
Ώρα 22:00

Σκηνοθεσία-ενδυματολογία: Ελένη Μιχελή 


Τιμή εισιτηρίου 12€
Κρατήσεις θέσεων 698 37 82 678.2







Σάββατο, 25 Μαΐου 2019

Off Broadwαy σκηνές.


Σε κάποιο τέτοιο χώρο όπου η αντικειμενοποίηση υπάρχει ως έννοια ταυτόσημη της ουτοπίας, η διαισθητική ερμηνεία αποκτά πρωτεύοντα ρόλο, λαχτάρα διερεύνησης, ανακάλυψης ενός νοήματος κρυφού μοναδικού κι ωστόσο εντελώς διαφορετικού· κι είναι ακριβώς αυτό, το επισφαλές του συμπεράσματος που εξιτάρει, που ωθεί σε πορείες και συζητήσεις, σε αναλύσεις και σε ματιές που ορίζουν τα μέσα,  να ερμηνεύσουν τα έξω…

Αναφερόμενοι σε off broadway σκηνές, εννοούμε εκείνες που δεν είναι μεγάλες, που οι παραστάσεις τους διαρκούν μερικές εμφανίσεις και φιλοξενούν ηθοποιούς λιγότερο γνωστούς. Η αμοιβές τους συνήθως δεν καλύπτουν τα οδοιπορικά τους...

Σε αυτές λοιπόν τις σκηνές μπορεί κανείς να δει ανφάς την πρόοδο της σκέψης, τις νέες ιδέες να πετούν φύλλα, καθώς η αναγνώριση δεν έχει περιορίσει το αυθόρμητο της έκφρασης όχι μόνο των ηθοποιών (ως προς τις επιλογές τους) αλλά και των συγγραφέων ως προς την τόλμη τους, οι οποίοι (ηθοποιοί, συγγραφείς κι ακόμα σκηνοθέτες) χωρίς τον φόβο και την επιταγή της αποδοχής –αφού ήδη βρίσκονται στο άκρο των καλλιτεχνικών δρώμενων· ασφαλώς και όχι λόγω έλλειψης ταλέντου-,  αφήνονται να μιλήσουν για όλα εκείνα που κρύβουν βαθιά τους, όχι πειραματιζόμενοι (θέλω να πιστεύω) μα εν πλήρη συνειδήσει (και τούτη η τόλμη έχει αξία διπλή).

Κι αν η μύχια έκφραση ενός ανθρώπου δεν μας απασχολεί (ούτε τις μέρες εκείνες που ΄χουμε τη σπουδαία διάθεση να δούμε βαθιά μας), τότε αναρωτιέμαι ποια θα έπρεπε (να μας ενδιαφέρει). 

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

Θεατρικός μονόλογος: ΚΟΡΙΤΣΙ ΔΙΑΜΑΝΤΙ


Στο θέατρο Παραμυθίας (Αλμπέρτα Τσοπανάκη)

Παραμυθίας 27 Κεραμεικός

Θα ανέβει το θεατρικό μονόπρακτο: 
Κορίτσι Διαμάντι 
του Γιώργου Σ. Πολίτη 
με τη Σάρα Τερζή
σε σκηνοθεσία ενδυματολογία Ελένης Μιχελή.

Η παράσταση θα αρχίσει στις 22:00

Γενική είσοδος 12 ευρώ

Κρατήσεις 698 3782 678

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Απόηχος του πρώτου Φεστιβάλ Μονολόγων Anasa Art

Το πρώτο φεστιβάλ της ANASA ART κρίθηκε επιτυχές για περισσότερους από έναν λόγους και ασφαλώς πέραν της μεγάλης προσέλευσης κόσμου. 

Ο πρώτος (λόγος) κρίνω, οι ευκαιρίες που δόθηκαν σε νέους ηθοποιούς να επιδείξουν το ταλέντο τους γράφοντας παράλληλα στο βιογραφικό τους την παρουσία τους στον ίδιο χώρο με επαγγελματίες, γνωστούς καταξιωμένους ηθοποιούς, ο δεύτερος το φιλικό περιβάλλον στο οποίο συνέβησαν όλα τα όμορφα, ο τρίτος το θερμό χειροκρότημα, αφού όλοι όσοι παρέστησαν (υπήρξαν περί τις 15 συμμετοχές) επέδειξαν ο καθένας κάτι μοναδικό. 




Ξεκινώντας μια αναφορά των πρωτευσάντων στον απόηχο των δρώμενων που χάραξαν όμορφες αναμνήσεις σε όλους εμάς που ζήσαμε από κοντά το τριήμερο θεατρικό γεγονός, θα ήθελα πρώτιστα να σταθώ στην καταλυτική παρουσία της Μαρίας Συμεών όπου με την συγκλονιστική υποκριτική της δεινότητα, καθήλωσε από το πρώτο λεπτό το κοινό, ερμηνεύοντας άψογα, με ακρίβεια χειρουργού -θα έλεγα- και αρωγό την επιβλητική βαριά, σκηνική της παρουσία, το απαιτητικό υποκριτικά έργο του Δημήτρη Βαρβαρήγου, Μαρία Τσβετάγιεβα, σε σκηνογραφία και ενδυματολογία Χάρη Σεπετζή. Η παράσταση αυτή της ηθοποιού, κρίνω ότι αποτέλεσε μόνη της ένα ολόκληρο κεφάλαιο στο φεστιβάλ. 



Την παρουσία της Μαρίας Συμεών, ακολούθησε το επόμενο βράδυ μια έκπληξη. 

Η εμφάνιση της Σωτηρίας Χρυσικοπούλου με την επιλογή της: Βάλς αριθμός VI του Νέλσον Ροντρίγκεζ. Η μοναδική της εμφάνιση, οι εναλλαγές των ρόλων που υποδύθηκε με την άνεση και τον αέρα της μεγάλης ηθοποιού, η αξιοπρόσεκτη διαρκής χορευτική κίνησή της στη σκηνή, το βαθύ κόκκινο χρωματισμένο πάθος της και η άριστη ερμηνεία της, ξεσήκωσαν κοινό και κριτική επιτροπή αποσπώντας παμψηφεί το πρώτο βραβείο σε επίπεδο επαγγελματιών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνω αλλά και να εξάρω την αριστοτεχνική σκηνοθετική δουλειά της Ειρήνης Δρίβα, η οποία ώθησε κατά τη γνώμη μου στα όρια των δυνατοτήτων της την ηθοποιό αποκαλύπτοντας στο έπακρο το βαθύ ταλέντο της. 

Σε επόμενο επίπεδο ξεχώρισαν οι ερμηνείες της Σάρας Τερζή και Μαριάννας Βασιλείου όπου μοιράστηκαν το πρώτο επόμενο βραβείο και του Κώστα Πατούρα όπου πανάξια ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου. 


Η πρώτη (Σάρα Τερζή), ερμήνευσε με τόσο έντονο πάθος ένα δικό μου μονόλογο (τον οποίο διασκεύασα για τις ανάγκες του φεστιβάλ από το ομώνυμο μυθιστορηματικό μου έργο) ‘Κορίτσι Διαμάντι’, που συγκίνησε το κοινό και εμένα προσωπικά. Η σκηνοθεσία και οι πετυχημένες ενδυματολογικές επιλογές, ήταν της Ελένης Μιχελή και κρίθηκαν τόσο ευρηματικές, όσο και άριστες. 

Η επόμενη στη σειρά Μαριάννα Βασιλείου, ήταν μια ακόμα έκπληξη. Ήταν το κορίτσι που διάβηκε μονομιάς ανεβαίνοντας στη σκηνή, σαράντα ολόκληρα χρόνια, όχι τόσο με την εμφάνισή της, όσο με το μοναδικό μέταλλο της φωνής της, στη χροιά της οποίας, αλλά και στον εξαιρετικό τρόπο με τον οποίο την χειρίστηκε, θεωρώ πως χρωστάμε όσοι την απολαύσαμε, πολλά. Παρουσίασε το μονόπρακτο του Μπέρτολντ Μπρεχτ, η Εβραία. 



Τέλος ο συμπαθέστατος Κώστας Πατούρας απέδωσε άριστα Σαίξπηρ, ‘Τέλος καλό όλα καλά’. Ο ταλαντούχος ηθοποιός, με την ιδιαίτερη ερμηνεία του έκανε όλους να απολαύσουν ένα μονόλογο με ροή λόγου, υποκριτικές εναλλαγές και αρκετές χιουμοριστικές πινελιές απόρροια της άνεσης και του πηγαίου ταλέντου του. 





Η κριτική επιτροπή αποτελείτο από -μέσα προς τα έξω-, τον Σπύρο Σπαντίδα (ηθοποιό, σκηνοθέτη), την Χρύσα Κατσιματίδου (δημοσιογράφο) τον Γιώργο Σ. Πολίτη (συγγραφέα) και τέλος τον Ραφαήλ Πυλαρινό (συνθέτη)

Την επίπονη προσπάθεια της ολοκλήρωσης του 1ου φεστιβάλ μονολόγων της ANASA ART επιφορτίστηκε ο ηθοποιός σκηνοθέτης και παραγωγός θεατρικών παραστάσεων, Δημήτρης Παραδείσης με την σκηνογράφο-ενδυματολόγο Ελένη Μιχελή. 

Οι παραστάσεις δόθηκαν στο θέατρο Παραμυθίας, Αλμπέρτα Τσοπανάκη. Παραμυθίας 27 Κεραμεικός.

Ήδη προετοιμάζεται μετά την επιτυχία του πρώτου, το δεύτερο Φεστιβάλ στον ίδιο χώρο με την ίδια πετυχημένη συνταγή, στις 10-11- 12 Ιουνίου 2019. 



Εξ' αριστερών διακρίνονται: Ραφαήλ Πυλαρινός, Ελένη Μιχελή, Δημήτρης Παραδείσης, Μαρία Συμεών, Δημήτρης Βαρβαρήγος, Χάρης Σεπετζής, Γιώργος Σ. Πολίτης, Χρύσα κατσιματίδου.


Επόμενη μέρα, εξ' αριστερών: Ραφαήλ Πυλαρινός, Γιώργος Σ. Πολίτης, Σάρα Τερζή, Χρύσα Κατσιματίδου, Σπύρος Σπαντίδας, Ελένη Μιχελή, Μαριάννα Βασιλείου. Κάτω: Δημήτρης Παραδείσης.

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Ποιοι στ’ αλήθεια είμαστε;


Είναι ένα βασικό διαχρονικό ερώτημα: Η γνωριμία με εμάς, και η τοποθέτησή μας μέσα στον κόσμο.

Ποιοι άραγε είμαστε;

Ποιες οι δυνατότητές μας σε σχέση με τους γύρω μας και σε σχέση με εμάς ασφαλώς. Κι έχει σπουδαία σημασία αυτή η τελευταία σχέση  που σηματοδοτεί παράλληλα την ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας και συνεκδοχικά μέσω αυτού και με τον τρόπο που πλασαριζόμαστε στους δρόμους της ζωής και εξ’ ίσου σημαντικό ακόμα και στους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρεφόμαστε.

Η εντύπωση που γενικώς οφείλει να κυριαρχεί και ωσαύτως να μας διακατέχει, διότι (πολύ απλά) έτσι συμβαίνει, είναι πως διατηρούμε μια σαφώς καλύτερη εικόνα από εκείνη που αντικειμενικώς έχουμε κι ακόμα μια εντελώς αλλιώτικη από εκείνη που οι άλλοι έχουν για εμάς. Όποτε συνολικά με μια πολύ πρόχειρη σκέψη μαζέψαμε ήδη τρεις διαφορετικές  περί εαυτού ιδέες από τις οποίες καμία δεν δείχνει ...το πόσο χειρότεροι στην ουσία είμαστε! (Όλοι συμπελαμβανομένου πρώτου εμού)

Κι αυτή μας η αλγεινή ιδέα που διαφεύγει της προσοχής μας όπως ξεφεύγει το νερό από έναν κουβά που δεν έχει πάτο, μένει μονίμως κρυμμένη πίσω από μια αυτάρεσκη τάση να αναδεικνύουμε τα καλύτερα μέρη (νομίζουμε) του εαυτού μας πλασαριζόμενοι ως γνώστες και κριτές άλλων σπουδαίων ανθρώπων που δεν είμαστε άξιοι να σταθούμε στη σκόνη τους, ούτε ως οι αποδέκτες τροφής των απορριμμάτων τους.