Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019

Ποιοι στ’ αλήθεια είμαστε;


Είναι ένα βασικό διαχρονικό ερώτημα: Η γνωριμία με εμάς, και η τοποθέτησή μας μέσα στον κόσμο.

Ποιοι άραγε είμαστε;

Ποιες οι δυνατότητές μας σε σχέση με τους γύρω μας και σε σχέση με εμάς ασφαλώς. Κι έχει σπουδαία σημασία αυτή η τελευταία σχέση  που σηματοδοτεί παράλληλα την ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας και συνεκδοχικά μέσω αυτού και με τον τρόπο που πλασαριζόμαστε στους δρόμους της ζωής και εξ’ ίσου σημαντικό ακόμα και στους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρεφόμαστε.

Η εντύπωση που γενικώς οφείλει να κυριαρχεί και ωσαύτως να μας διακατέχει, διότι (πολύ απλά) έτσι συμβαίνει, είναι πως διατηρούμε μια σαφώς καλύτερη εικόνα από εκείνη που αντικειμενικώς έχουμε κι ακόμα μια εντελώς αλλιώτικη από εκείνη που οι άλλοι έχουν για εμάς. Όποτε συνολικά με μια πολύ πρόχειρη σκέψη μαζέψαμε ήδη τρεις διαφορετικές  περί εαυτού ιδέες από τις οποίες καμία δεν δείχνει ...το πόσο χειρότεροι στην ουσία είμαστε! (Όλοι συμπελαμβανομένου πρώτου εμού)

Κι αυτή μας η αλγεινή ιδέα που διαφεύγει της προσοχής μας όπως ξεφεύγει το νερό από έναν κουβά που δεν έχει πάτο, μένει μονίμως κρυμμένη πίσω από μια αυτάρεσκη τάση να αναδεικνύουμε τα καλύτερα μέρη (νομίζουμε) του εαυτού μας πλασαριζόμενοι ως γνώστες και κριτές άλλων σπουδαίων ανθρώπων που δεν είμαστε άξιοι να σταθούμε στη σκόνη τους, ούτε ως οι αποδέκτες τροφής των απορριμμάτων τους.

Σάββατο, 5 Ιανουαρίου 2019

Βουκουρέστι- Σόφια (με αυτοκίνητο)

 Βουκουρέστι (Σινάια Peles Castle) - Σόφια



Ημερομηνία Ταξιδίου: 26 Δεκεμβρίου / 1 Ιανουαρίου 2019
Άτομα: 3
Διάρκεια εκδρομής:  7 ημέρες 
Σύνολο Χιλιομέτρων: 2700
Αυτοκίνητο VW Passat: Βενζίνη/ αέριο
Κόστος Καυσίμου (αέριο): 132 €
Διόδια: Ελλάδα 56 € (σύνολο) Βουλγαρία 8€ (Βινιέτα 7 ημερών) -  Ρουμανία 3€ (Βινιέτα 7 ημερών) 
Κόστος καταλυμάτων: 260€ (6 βράδια)
Συνολικό κόστος ταξιδίου:  700 € 3 άτομα (στα έξοδα δεν συμπεριλαμβάνονται αγορές στα καταστήματα)


Tips Ταξιδίου: 

  • Ο δρόμος Σόφια - Ρούσε χρειάζεται προσοχή καθώς είναι μιας λωρίδας ανά κατεύθυνση και οι συνεχείς (αναγκαίες) προσπεράσεις τον καθιστούν επικίνδυνο. Υπολογίσετε Σόφια - Ρούσε 4-4:30 ώρες (300 χλμ) -Πάντα ανάλογα με την κίνηση-
  • Συνεχείς μετρήσεις ταχύτητας 
  • Για το κάστρο Πέλες πρέπει οπωσδήποτε να έχετε το νόμισμα της Ρουμανίας, δεν δέχονται ούτε κάρτες, ούτε ευρώ.
  • Αποφύγετε να οδηγήσετε τις αργίες προς Μπρασόβ, τα μποτιλιαρίσματα λίγο πριν την Σινάια που στενεύει ο δρόμος είναι μεγάλα.
  • Η εξωτερική πισίνα (τον χειμώνα) στα Therme Spa είναι όλα τα λεφτά, περιλαμβάνεται στο φθηνό πρόγραμμα.
  • Το βράδυ είναι πολύ ωραιότερο το Spa και φυσικά τον χειμώνα.
  • Το κομμάτι του δρόμου από τον Προμαχώνα προς Σόφια έχει φτιαχτεί, οπότε μέχρι τη Σόφια ταξιδεύετε σε αυτοκινητόδρομο με όριο ταχύτητας 140 Χλμ. Στην επιστροφή υπάρχει μια παράκαμψη όπου περνάτε κάποια χιλιόμετρα στροφών, αλλά βγαίνετε και πάλι πριν το Σαντάνσκι στον ίδιο δρόμο.
  • Το GPS (tom-tom) δεν εύρισκε τον νέο αυτόν δρόμο.
  • Βουλγαρία: κόστος αερίου 0.45€/λτ Βενζίνη ) 0.99 €/λτ. Στη Ρουμανία μερικά λεπτά ακριβότερα.
  • Μια ηλεκτρική αξιόπιστη τρόμπα (35 €) μας κάνει να αφήσουμε τη ρεζέρβα σπίτι (για όσους έχουν αέριο) Ένα επίσης πρόχειρο σετ επισκευής ελαστικών  (2€) ολοκληρώνει -μερικώς- την προστασία από την άτυχη στιγμή. Μένουμε εκτεθειμένοι μόνο στην περίπτωση όπου θα σχιστεί το ελαστικό, όμως δεν μπορεί να τα έχουμε όλα και χώρο και απόλυτη ασφάλεια... Προσωπικά επέλεξα τον χώρο, έχοντας μαζί μου τα τηλέφωνα οδικής βοήθειας των χωρών που επρόκειτο να ταξιδέψω.

Πρώτη Ημέρα
(Αθήνα - Μπλαγκόεβγκραντ -700 χλμ-)

Η αρχική μας σκέψη ήταν να κάνουμε μια στάση για διανυκτέρευση στην Σόφια, ώστε να είμαστε όσο το δυνατόν κοντύτερα στον τελικό μας προορισμό, όμως το κόστος των δωματίων στη Σόφια (τα οποία περιελάμβαναν γκαράζ και ήταν κοντά στο κέντρο της πόλης) κόστιζαν περί τα 50 €, ποσό το οποίο ερχόταν σε αντίθεση  με εκείνα που προσέφεραν(πολύ επιεικής τοποθέτηση), έτσι επιλέξαμε το 
Μπλαγκόεβγκραντ  στο οποίο είχαμε ξαναμείνει στο προηγούμενο ταξίδι μας και το οποίο έξω από μια βόλτα δεν είχε τίποτα περισσότερο να μας προσφέρει. Σχεδόν όλα τα φαγάδικα (πλην κάποιων πρόχειρων) τη δεύτερη των Χριστουγέννων ήταν κλειστά, η θερμοκρασία στο μηδέν κι ο κόσμος ελάχιστος. Το υπόλοιπο της γαλοπούλας των Χριστουγέννων  λοιπόν, με τη γέμιση που είχαμε προνοήσει να φέρουμε από την Αθήνα και ένα μπουκάλι κρασί μας φάνηκαν σωτήρια... 
Στο συγκεκριμένο σημείο σχεδιασμού τής εκδρομής, κάναμε λάθος, διότι εφ' όσον γνωρίζαμε το Μπλαγκόεβγκραντ κι αφού δεν είχαμε τίποτα να κάνουμε εκεί, πέραν ενός ύπνου, έπρεπε να επιλέξουμε κάποιο σπίτι στα περίχωρα της Σόφιας ώστε να είμαστε κατά 100 χλμ. κοντύτερα στον προορισμό μας... 

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2018

Περί φασισμού

Ας δώσουμε αρχικά τον ορισμό ώστε να ξέρουμε τι εννοούμε αναφέροντας τη λέξη ‘φασισμός’, τι καταλογίζουμε στον οποιονδήποτε όταν τον αποκαλούμε φασίστα, αλλά και ποιες είναι οι πρακτικές που ανήκουν στη συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία.

Φασισμός λοιπόν είναι η πολιτική ιδεολογία η οποία πρεσβεύει στην ανωτερότητα του έθνους, το οποίο και θέτει υπεράνω κάθε άλλης αξίας. Προτείνει διακυβέρνηση με ολοκληρωτικό τρόπο. Αναπτύσσεται κυρίως σε περιόδους κρίσης και καπηλεύεται για την εδραίωσή του τις μικροαστικές αντιλήψεις του λαού προσφέροντάς του ελπίδες για αναγέννηση του κράτους. Δίνει αξία στους υπάκουους πολίτες και καταστέλλει με τη βία κάθε αντίθετη άποψη. Τα ανθρώπινα δικαιώματα στους κόλπους του είναι μια ξεχασμένη ιστορία. Μιλά εξαίροντας τη θρησκεία και την οικογένεια εξαπατώντας στη ουσία τους ανυποψίαστους οπαδούς, καθώς είναι μακριά από κάθε είδους αγάπης για τον οποιοδήποτε ξένο (και μη ομοϊδεάτη) καθώς είναι ο υπέρμαχος του ρατσισμού και ασφαλώς κατά της όποιας ισότητας στην οικογένεια. Απαιτεί και μάχεται υπέρ της αυτάρκειας του κράτους και των κλειστών συνόρων. Τέλος όσοι δεν ασπάζονται την ιδεολογία του κατατάσσονται στους εχθρούς του έθνους.
  • Η δημοκρατία για τον φασισμό αποτελεί παρελθόν, για τον σοσιαλισμό σκοπό.

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018

Νοικοκύρηδες και νοικοκυραίοι


Προφανώς οι δύο ορισμοί αφορούν διαφορετικά πρόσωπα, καθώς εκφράζουν δύο διαφορετικές ιδεολογικές αντιλήψεις.

Χρειάστηκε ο δεύτερος προσδιορισμός, αυτός του ’νοικοκυραίου’ ώστε να κάνει τον απαραίτητο διαχωρισμό δύο φαινομενικά ίδιων αντιληπτικά ανθρώπων. Χρειάστηκε η καταληκτική (γραμματική) διαφοροποίηση ώστε να προσδιορισθούν και αποδοθούν ακριβέστερα κάποια χαρακτηριστικά του ανθρώπου της διπλανής πόρτας που όλοι μας γνωρίζουμε καλά, αλλά αποσιωπούμε. 

Η ύπαρξη του νοικοκυραίου -που, σημειωτέον, ανέκαθεν υπήρχε στην Ελληνική κοινωνία- και η πολιτική χρέωσή της στη δεξιά παράταξη, δεν είναι απολύτως ορθή, καθώς κάποιος μπορεί να κατέχει τον τίτλο, όντας ανένταχτος ή αριστερός, η σημερινή όμως εικόνα του ατόμου, οι πρακτικές που εφαρμόζει, το προσωπείο αν προτιμάτε του καθωσπρεπισμού με τα όσα υπηρετεί σε συνδυασμό μάλιστα με τον φανατισμό που το πράττει, αποπνέουν έναν σκληρό συντηρητισμό, ο οποίος αποδεικνύεται άτεγκτος, αυστηρός, αδιάλλακτος, τιμωριτικός, σε αρμονία απόλυτη με τα αυταρχικά επιχειρήματα τα οποία επικαλείται ώστε να νομιμοποιήσει τις πράξεις του, αυτά, φέρνουν στο μυαλό άνθρωπο που χρησιμοποιεί συνειδητά απολυταρχικές συνταγές. 
  • Εκείνο που δεν μαθαίνετε θα σας το μάθει ο αστυνόμος ή αν δεν καταλαβαίνετε με το καλό, θα το καταλάβαιτε με το άγριο...

Είναι γνωστό σε όλους πως ζούμε σε ένα κόσμο γεμάτο υποκρισία. Οι περισσότεροι από εμάς κρύβονται -κάποιοι συνειδητά και κάποιοι ασυνείδητα- ακόμα και από τον ίδιο τους τον εαυτό. Ένα μεγάλο ποσοστό αυτών, σχεδόν αγνοούν τον ηθικό αντίκτυπο των πράξεων ή των πρακτικών τους, κάτι το οποίο μπορεί να τους προφυλάσσει μεν, από τις τύψεις της αυτοκριτικής τους, όμως επ' ουδενί τους αθωώνει κι αν λάβουμε υπ' όψη μας πως κανείς δεν κρίνεται ούτε δικάζεται από τις προθέσεις του, τότε όλοι καταλαβαίνουμε το μέγεθος της ενοχής που τους βαραίνει. Θα μπορούσα κάλλιστα να μιλήσω για μια απωθημένη συμπεριφορά που δικαιολογεί χαμογελώντας τον εαυτό και καταδικάζει με τα χείλια σφιγμένα την όποια παρεκτροπή. 

Και εδώ δεν μπορούμε να μιλήσουμε για έλλειψη γνώσης ή κρίσης (διότι κρίνουν) αλλά για ηθελημένη, μεροληπτική κατάπτυστη συμπεριφορά.

Ας δούμε λοιπόν μερικά χαρακτηριστικά του νοικοκύρη και κατόπιν  τα συγκρίνουμε με τα άλλα του νοικοκυραίου, ώστε να έχουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα.

Ο νοικοκύρης λοιπόν είναι αυτός που δουλεύει τίμια και φέρνει το μισθό του στο σπίτι, είναι εκείνος που αγαπάει τη γυναίκα του με πράξεις νουθετεί τα παιδιά του με παράδειγμα τον άριστο εαυτό του. Είναι εκείνος που διαλλάσσεται, που δεν έχει κανέναν λόγο να δείρει κανέναν -είτε στο σπίτι του είτε στον δρόμο- διότι απλά έχει λόγο(!) (επιχείρημα δηλαδή).  

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

Ιστορίες της εποχής μας.

Χαμόγελα, συστάσεις, λαμπρές φωτογραφίες. Χρήματα κάτω από το τραπέζι για μια καλή θέση σε μέρος που φωτίζεται, πλάι από κείνον που έχει πέραση στο κοινό. Μια μιλημένη συνέντευξη. Η δόξα μοιάζει με υγρό σε δοχείο που συγκοινωνεί. Περνάει από το ένα σώμα στο άλλο με μια αγκαλιά, με μια φωτογραφία σαν να είναι αρρώστια κολλητική.

Είναι κι αυτό μια άλλη ιστορία, άνθρωποι, να παρατούν τον τρόπο της ζωής που τους βολεύει, ώστε να δείξουν καλύτεροι στα μάτια εκείνων από τους οποίους αποσκοπούν ηθικά ή υλικά κέρδη.

-Ποιος να 'ναι αυτός;
-Δεν ξέρω, αλλά για να είναι πλάι σ’ εκείνον, κάποιος θα είναι!

Η εποχή, η κρίση αξιών, τα είδωλα, μα προπαντός η ανάγκη λόγω μιας ανασφάλειας που καλλιεργείται στην πλευρά του εαυτού που νοσεί και που για να χαρεί, χρειάζεται όλα όσα στερήθηκε τα χρόνια που άκαρπα πέρασαν κι αυτό δείχνει να είναι το δικαίωμα του  επικρατείν.

Στο βωμό του στόχου της ανάδειξης, γίνονται τα αθέμιτα, θεμιτά. 

Λογικό, διότι αν δεν πονέσεις τον εαυτό, πώς θα δώσει αποτέλεσμα; Και το στραβό γίνεται ίσιο. Μπερδεύεται για παράδειγμα η προσπάθεια του αθλητή με εκείνη του ποιητή (ας πούμε) που σκάβει μανιωδώς να βρει έμπνευση, να αποδείξει το αναπόδεικτο. 

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018

Παρουσίαση βιβλίου: ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΣΤΗΚΕ ΠΟΤΕ




Εκτός από τις ομιλίες σχετικά με το βιβλίο, ο συγγραφέας θα αναφερθεί στον ρόλο που θα μπορούσε να αναλάβει το μυθιστόρημα στην επίλυση των σύγχρονων κοινωνικών προβλημάτων.

Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2018

Το βιβλίο του εαυτού μας

Οι εμπειρίες, τα γεγονότα της ζωής που μας σημάδεψαν γίνονται στο μέλλον εικόνες, σχέδια, κάδρα που σκυμμένοι επάνω τους τα επόμενα χρόνια θα ερμηνεύσουμε όλα όσα δεν καταφέραμε στον τότε παρόντα χρόνο. 

Αναλύουμε έκτοτε τη ζωή, κερδίζοντας γνώση από τις παραστάσεις μας σε αυτή, που ως τώρα πέρασε -δυστυχώντας ή ευτυχώντας μας-, απαρατήρητη, στο βάθος εκείνο το οποίο μεγαλύτεροι όντες μπορούμε να διακρίνουμε. 
  • Κι αυτή η όψιμη δυνατότητα ερμηνείας και αποσαφήνισης, η προερχόμενη από τις εμπειρίες μας, καθίσταται τόσο πολύτιμη όσο και τα δηλωμένα ‘παρών’ μας σε γεγονότα που παλαιότερα φάνταζαν ασήμαντα. Γίνονται λοιπόν με τον τρόπο τους οι απλές παραστάσεις μας σε σχέσεις και συναναστροφές οι σανίδες, οι προϋποθέσεις, τα υλικά που συνδεδεμένα αναπαριστούν το προς ερμήνευση σύνολο εκείνο, που αναλυόμενο θα μας δώσει τη λύση, την απάντηση, τη διαλεύκανση στο κάθε γιατί, που κάποτε ίσως μας βασάνισε. 

Κι όλο αυτό δεν αφορά ακέραια τους εαυτούς μας, αλλά αυτούς κυρίως σε σχέση με κάθε άλλο άτομο που έτυχε να συνδράμει μέσω της όποιας συναναστροφής, θετικά ή αρνητικά, διαμορφώνοντας, στιγμιαία ή μόνιμα, είτε το χαρακτήρα μας ως αποτέλεσμα αυτής της αλληλεπίδρασης, είτε πολύ απλούστερα τη συμπεριφορά μας το δεδομένο διάστημα. 

Τρίτη, 28 Αυγούστου 2018

Γνωριμία με το κοινό-Υπογραφές:



Στις 3 Σεπτεμβρίου ημέρα Δευτέρα και μεταξύ των ωρών 19:00 και 21:00 θα είμαι στην έκθεση βιβλίων στο χώρο του  Ζαππείου, στο περίπτερο των Εκδόσεων ΩΚΕΑΝΙΔΑ - ΝΙΚΗ να συζητήσω μαζί σας και να υπογράψω το βιβλίο μου.

Σάββατο, 28 Ιουλίου 2018

Περί αληθείας, γνώμης και ορθότητας.

Η αλήθεια γενικώς είναι μια έννοια πονηρή. Ιδίως η αλήθεια που δεν απαντά στο ερώτημα  αν είναι μέρα ή νύχτα, αλλά αυτή που για να εκφραστεί χρειάζεται κρίση. 

Θα έλεγα πως σε οποιοδήποτε σημαντικό ζήτημα υπεισέρχεται η υποκειμενική θεώρηση προς τεκμηρίωση της ορθότητάς του, δεν μπορεί να υπάρξει ασφαλές συμπέρασμα και ακολούθως μία αλήθεια που να το αφορά. Το όποιο επιχείρημα, υποχρεώνει μονάχα τον λέγοντα. Θα δούμε παρακάτω το γιατί...

Ως αλήθεια (του καθενός), θεωρήστε την κριτική γνώμη -ενός εκάστου- για κάθε  ζήτημα επί του οποίου -θεωρεί πως- έχει γνώση και συγχρόνως αγνοεί τις πιθανότητες πως ίσως η γνώμη του αυτή, όσο κι αν μοιάζει στα μάτια του ορθή, υπήρξε από τα γεννοφάσκια της λανθασμένη σε κάποιο μέρος της ή και στην ολότητά της για λόγους τους οποίους -ειλικρινώς- δεν περνούν καν μπροστά από τα μάτια του -και εξακολουθεί να μάχεται υπέρ αυτών....-.


Είναι γνωστό πως όλοι μας (έχει λεχθεί και τεκμηριωθεί σε παλαιότερα άρθρα) έχουμε ήδη διαμορφωμένες ιδέες -για οτιδήποτε αφορά τον κόσμο ή και εμάς τους ίδιους- από τις διδαχές κυρίως των ανθρώπων που στάθηκαν πλάι μας τις εποχές των μεγάλων ερωτήσεων και αποριών μας. Γονείς, δάσκαλοι, περίγυρος.

Ακολούθως με διαμορφωμένη την αρχική ιδέα περί του καλού, του  κακού και του άξιου, επαναδιαμορφώσαμε αρκετά αργότερα μία επόμενη άποψη περισσότερο προσωπική η οποία όμως δίχως αμφιβολία περιέχει τις πρώτες ύλες των  χρόνων που γαλουχούσαμε χαρακτήρα και ήμασταν δεκτικοί σε απορρίψεις ή αποδοχές νέων ιδεών.  

Μεγαλώνοντας, η εξυπνάδα μας, η οποία έκανε ταίρι ζηλευτό με το συμφέρον που ανακαλύψαμε, αποκρυστάλλωσε ένα νέο σχήμα. Περιχαράκωσε ένα νέο οικόπεδο το οποίο αμισθί φρουρούσαμε. Αποφασίσαμε να διαμορφώσουμε (αυθαίρετα εξ αντικειμενικής απόψεως, μόνο με εκείνα που γνωρίζαμε τη δεδομένη στιγμή, διότι πώς άραγε να έχει κανείς άποψη του κόσμου γενικότερα έχοντας βιώσει π.χ. είκοσι ή τριάντα χρόνια ζωής) το πλαίσιο εκείνο στο εσωτερικό του οποίου κινούμεθα (μέχρι σήμερα), πράττουμε και αντιδρούμε σε κάθε ερέθισμα.